YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1818
KARAR NO : 2021/4399
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık …’in diğer sanık … ile birlikte fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak, fikir ve eylem birliği içinde atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, sanık … hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2 )Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarih ve 2013/95 Esas- 2013/182 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/2-d maddesi gereğince hükmolunan “2 yıl 1 ay” hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha az cezayı içeren … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2010 tarih ve 2006/215 Esas – 2010/30 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan “1 yıl 15 gün” hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafların çıkartılarak yerine “Sanığın, tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2013 tarih ve 2013/95 Esas- 2013/182 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/2-d maddesi gereğince hükmolunan “2 yıl 1 ay” hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca da, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarihli ve Esas 2011/2-60 Karar2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından, … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2010 tarih ve 2006/215 Esas – 2010/30 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan “1 yıl 15 gün” hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.