YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2319
KARAR NO : 2021/2966
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık …’in temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, kendisi hakkında müşteki …’ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile bu mahkumiyet hükmü için yaptığı temyiz isteminin reddine dair 08.01.2016 tarihli ek kararı ve sanık … hakkında verilen beraat kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında müşteki …’ye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ve ek karara yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hüküm, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 08.01.2016 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz sebeplerinin reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılanın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde taraflar arasında çıkan tartışmada katılanın sanığın üzerine yürüyerek vurmaya çalıştığı ve çevredekilerin araya girerek katılanı engelledikleri esnada sanığın katılana tokat atarak yaralanmasına neden olduğu olayda; 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri de tartışılarak sanık …’nin üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.