Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/30182 E. 2021/969 K. 09.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/30182
KARAR NO : 2021/969
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f,62,52/2,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
TCK’nın 204/1,62,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, katılan … aracılığı ile …’ndan satın almış olduğu plastik su tanklarının karşılığında suça konu 9.800 TL bedelli çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;
Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyerek çeki kendisinin vermediğini savunmasına rağmen katılan …’ın sunmuş olduğu dosya içerisinde bulunan protokol başlıklı adi yazılı sözleşmede sanık …’in Ahmet İMAMOĞLU’nda olan 21.000 TL’lik çeklere karşılık kendisinin 16.500 TL borcu olduğunu kabul ettiğinin yazılı olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından protokol başlıklı belgelerde isimleri geçen şahısların tanık sıfatıyla dinlenerek olayın aydınlatılması ayrıca …’nun sanığa satmış olduğu malzemelerin faturaları ile ödemenin çekle yapıldığına dair makbuz vb. belge olup olmadığının sorularak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Çek aslının dava dosyası arasında delil olarak muhafazasına karar verilmesi gerekirken, müsaderesine karar verilmesi;
Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.