YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1321
KARAR NO : 2021/4605
KARAR TARİHİ : 19.03.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Kasten öldürme suçundan … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2006 tarihli ve 2015/591 esas, 2006/5 sayılı kararıyla, 6 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü …’ın, cezasının infazı sırasında Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2007 tarihli ve 2006/948 müteferrik sayılı kararı ile 15/08/2007 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, deneme süresi içerisinde 03/10/2007 tarihinde işlediği iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan dolayı Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli ve 2014/514 esas, 2014/739 sayılı kararı ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması sebebiyle şartla tahliye kararının kaldırılarak, ikinci suçun işlendiği 03/10/2007 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 10/08/2011 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/02/2017 tarihli ve 2005/591 esas, 2006/5 sayılı kararı öncesinde, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli kararına konu iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan dolayı ayrıca düzenlenen Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2017 tarihli ve 2017/7-213 ilâmat sayılı müddetnamesine istinaden cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına dair Konya İnfaz Hâkimliğinin 31/01/2017 tarihli ve 2017/255 esas, 2017/253 sayılı kararının Cumhuriyet Başsavcılığınca kaldırılması talebinin reddine dair Aksaray İnfaz Hâkimliğinin 09/08/2017 tarihli ve 2017/225 esas, 2017/224 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/532 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
Aksaray İnfaz Hâkimliğinin 09/08/2017 tarihli kararı ile Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 90/4. maddesinde yer alan; “Başka bir mahkûmiyet kararı nedeniyle ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün kaydı kapatılarak, 5275 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin uygulanabilmesi yönünden toplama kararı alınması ve müteakip infaz işlemlerinin buna göre yapılması amacıyla dosya hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumuna gönderilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığına iletilir.” şeklindeki hüküm uyarınca öncelikle hükümlü hakkındaki cezalar bakımından bir içtima kararı alınarak, yeni bir müddetname tanzim edilmesi gerektiğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de, anılan yönetmeliğin “Denetimli serbestlik kararlarının değiştirilmesi, durdurulması veya kaldırılması” başlıklı 45/1. maddesinin; “Denetimli serbestlik kararının; a) Yükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi, b) İnfazının mümkün olmaması, c) Yükümlünün tutuklanması, hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması nedeniyle infazının imkânsız hale gelmesi, ç) 5395 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tedbirden beklenen yararın elde edilmesi, d) Hapis cezasından daha ağır sonuçlar doğurması durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir.”; “Koşullu salıverilme, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri” başlıklı 107/13. maddesinin ise; “Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren kalan cezasının aynen, b) (Değişik bend: 25/05/2005-5351 S.K./8.mad) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla takdir edilecek bir sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez.” şeklinde olduğu,
Hükümlünün Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 07/08/2007 tarihli ve 2006/948 müteferrik sayılı kararı ile 15/08/2007 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, deneme süresi içerisinde işlediği iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan dolayı, şartla tahliye kararının geri alınarak, ikinci suçun işlendiği tarih ile bihakkın tahliye tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmiş olması karşısında, anılan Kanun’un 99. maddesi uyarınca bahse konu sürelerin içtimasının olanaklı olmadığı, anılan maddenin esas amacının hükümlünün şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihlerini belirlemek olduğu, somut olayımızda ise hükümlü hakkındaki şartla tahliye kararının kaldırılarak, ikinci suçun işlendiği 03/10/2007 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 10/08/2011 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği ve bu süre bakımından hükümlü hakkında şartla tahliye edilmesinin olanaklı olmadığı, dolayısıyla Konya İnfaz Hâkimliğinin 31/01/2017 tarihli ve 2017/255 esas, 2017/253 sayılı kararının uygulanma olanağının da bulunmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 28/02/2018 gün ve 94660652-105-68-11499-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/532 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.