Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/18275 E. 2020/2956 K. 04.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/18275
KARAR NO : 2020/2956
KARAR TARİHİ : 04.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalılar ile paydaşı oldukları 115 ada 121 parsel sayılı taşınmazdaki ev ile aynı ada 129 ve 134 parsel sayılı taşınmazlardaki ağaçların kendisi tarafından yapıldığını ileri sürerek aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Bir kısım davalılar, duruşmadaki beyanlarında davayı kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yapının davacı tarafındna meydana getirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar, davalılarca temyiz edilmiştir.
Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.
1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalıların yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazına gelince;
Dava dilekçesinde dava değerinin 1.000 TL olarak gösterilerek 25,20 TL harç alındığı, muhdesatların değerlerinin keşfen belirlenmesi üzerine 02.06.2016 tarihinde davacı yanca 1.234 TL harç ikmali yapıldığı, bununla birlikte harçlandırılan dava değerinin 73.722 TL olduğu, kabul edilen muhdesat değerinin keşfen 59.708 TL olarak belirlendiği, muhdesatın tespiti davalarında yargılama giderleri belirlenirken davacı tarafa ait pay dava konusu olmadığından bu hissesin düşülerek yargılama giderlerinin hesaplanması gerekirken davacı payının da dahil edilmesi sonucu harç ve davacı lehine takdir edilen vekalet ücretinin hatalı olarak tespit edildiği anlaşılmakta ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).
SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalıların yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazının kabulü ile, kararın 3, 4 ve 5. parağraflarının karar metninden çıkartılarak yerine ” Alınması gereken 3.398 TL harçtan peşin alınan 1259 TL harcın mahsubu ile bakiye 2139 TL harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan 1259 TL harcın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, “, kararın vekalet ücretine yönelik 8. parağrafında bulunan ” … 6.474,64 TL vekalet ücretinin … ” ibaresinin madde metninden çıkartılarak yerine ” … 5.823 TL vekalet ücretinin … ” ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca yerel Mahkeme kararının bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.