YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4477
KARAR NO : 2019/9355
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 26.03.2019 tarihli ve 2018/11850 Esas, 2019/3175 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 25.09.2003 tarihli dilekçe ile 12.700 TL ecrimisilin davalıdan tahsili talebiyle açılmış, Mahkemece, 11.050 TL’nin yargılama aşamasında ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.650 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtayca onanan karar hakkında davacı vekili tarafından vekalet ücretine hasren karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Somut olayda, talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 26.03.2019 tarihli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.