YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1933
KARAR NO : 2021/2982
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar …, …, …, … ve … hakkında mağdurlar …, … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar …, …, …, … ve … hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık … hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararı dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında,aynı maddenin 3. fıkrası gereğince belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 tarih ve 2010/4-8-112 Esas – Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, aleyhe değiştirme yasağı kapsamına girmediği anlaşılmakla, CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine ilişkin hüküm fıkralarından “1 yıl” ibaresi çıkartılarak yerine “hükmolunan ceza süresi kadar” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.