Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/28368 E. 2021/1560 K. 03.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/28368
KARAR NO : 2021/1560
KARAR TARİHİ : 03.02.2021

İhbarname No : KYB – 2019/124703

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık …’in, anılan Kanun’un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2015/211 esas, 2015/370 sayılı kararının 16/06/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde, 03/08/2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle, dosyanın ele alınarak yapılan yargılama sonucunda sanığın 6136 sayılı Kanun’un 13/4, 5237 sayılı Kanun’un 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/332 esas, 2019/591 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile değiştirilerek sanığın üzerine atılı bulunan 6136 sayılı Kanun’un 13/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamında kaldığı ve karar tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesinin yürürlükte olduğu, sanığın üzerine atılı suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 75/3. maddesi yollaması ile 75/2. maddesi gereğince sanığın ön ödeme hükümlerini yerine getirmesi halinde hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekeceği cihetle, Mahkemesince sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.12.2019 gün ve 16528 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2019 gün ve KYB/2019-124703 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümden önce 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesi uyarınca hükümlüye yüklenen yasak niteliğe haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, hükümlüye usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/332 esas, 2019/591 sayılı sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2021 günü oybirliğiyle karar verildi .