YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5532
KARAR NO : 2021/5492
KARAR TARİHİ : 16.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
… 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.04.2015 tarih, 2014/388 E – 2015/235 K sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin 05.03.2019 tarih 2017/2683 E – 2019/4196 K sayılı ilamı ile “sanığın atılı suçları işlemediği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksini gösterir, görgü tanığı …’ın suç tarihinde sanığı apartmanın merdivenlerinde gördüğünü beyan etmesi dışında, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı” gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma ilamından sonra, mahkeme tarafından, müşteki ile tanığın aynı sokakta fakat farklı apartmanlarda ikamet ettiği, tanığın kendi apartmanında gerçekleşen başka bir hırsızlığa teşebbüs olayının tanığı olduğu gözetilmeden aynı gerekçe ile ilk kararda direnilmesine karar verdiğinin anlaşılması karşısında,
Sanık hakkında verilen 14.04.2015 Tarih, 2014/388 E – 2015/235 K sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine dairemizin 05.03.2019 Tarih 2017/2683 E – 2019/4196 K sayılı ilamı ile bozulmasından sonra mahkemenin direnme kararı verdiği, ancak bozma ilamımızdaki gerekçeye göre direnme kararı yerinde bulunmadığından dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Ceza Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.