YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22979
KARAR NO : 2021/4906
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulanan sanık hakkında, hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının TCK’nın 51/1 maddesine aykırı biçimde ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
UYAP sistemi üzerinden yapılan tetkik neticesinde, sanığın 27/08/2013 günü karıştığı bir olayla ilgili olarak götürüldüğü hastanede adli muayene işlemleri yapılırken ve kolluk görevlilerince ifadesi alınırken müşteki …’nın kimliğini kullanarak kendisini … olarak tanıtmasına ilişkin eylemi nedeniyle, daha önceden sanık hakkında Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25/09/2014 tarih ve 2014/1317 soruşturma numaralı iddianamesi ile temyize konu aynı eylem nedeniyle başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sonucu, Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/01/2015 tarih ve 2014/651 Esas 2015/45 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay 16 Ceza Dairesi’nin temyiz incelemesi sonucu 27/05/2015 tarihli ilamı ile kararın bozulduğu, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucu Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2015 tarih 2015/703 Esas 2015/792 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve kararın 02/11/2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.