Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/10602 E. 2021/2531 K. 10.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10602
KARAR NO : 2021/2531
KARAR TARİHİ : 10.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 31/3, 62/1, 51/1-3.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 23:50 sıralarında, suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 6.5 metre genişliğindeki iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun sağ tarafındaki su arkına sağ tekerin düştüğü, aracın direksiyonunu sola kırarak toplamaya çalıştığı sırada aracın kayarak takla attığı ve sağ ön tarafta yolcu olarak bulunan arkadaşı …’ün ölmesine neden olduğu, mahkemece suça sürüklenen çocuğun tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda; CMK’nın ”Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK’nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, 03.05.2016 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk müdafinin lehe hükümler talebi olduğu, SSÇ’nin sabıkasının olmaması, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması, iyi hali nedeniyle cezada TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılması, ölenin yakınlarının SSÇ’den şikayetçi olmaması dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği TCK’nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle, CMK’nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;
Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.