YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11554
KARAR NO : 2021/7721
KARAR TARİHİ : 07.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmeleri mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Olay günü gündüz sanığın sürücülüğünü yaptığı araçla cadde üzerinde duran müştekinin yanına yanaştığı, sanığın araç içinde iken elinde tuttuğu 20,00 TL’yi müştekiye göstererek benzin istasyonu aradığını elindeki parayla benzin alıp alamayacağını sorduğu, sonrasında ise cebinden 300 dolar çıkardığı, dolarları nerede bozduracağını sorduğu, ardından müştekiye 100 doların ne kadar Türk lirası edeceğini en büyük Türk parasının nasıl olduğunu sorup müştekiden göstermesini istediği, müştekinin de cebinde bulunan 3.250,00 TL parasını çıkardığı, sanığın müştekinin elindeki 3.250,00 TL parasını aldığı ve müştekiye kağıt kalem vererek 100 doların ne kadar Türk parası ettiğini yazmasını istediği, müştekinin de sanığın verdiği kağıda 100 doların 300,00 TL ettiğini yazdığı sırada sanığın, elinde bulunan müştekiye ait olan 3.250,00 TL paranın el çabukluğuyla 1.000,00 TL’sini alarak geri kalanı müştekiye verdiği, sonrasında araçla olay yerinden uzaklaştığı, müştekinin durumdan şüphelenmesi üzerine cebindeki parayı saydığı ve 1.000,00 TL’nin eksik olduğunu gördüğü olayda, paraları elinden alınan müştekinin sanığa karşı herhangi bir tepki göstermemesi nedeniyle zımni olarak rıza gösterdiği bu aşamadan sonra para iadesi sırasında 3250,00 TL’ nin 1000 TL’ sini el çabukluğu yaparak müştekiye vermeyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,
2- 1 nolu bozma nedini dikkate alınarak 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.