YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2185
KARAR NO : 2021/7645
KARAR TARİHİ : 07.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hükmün gerekçe bölümünde eyleminin TCK 116/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edildiği halde kısa karar ve hüküm bölümünde uygulama maddesinin 116/4 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin ilamında belirtildiği şekilde İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2009 tarih, 2008/167 E. ve 2009/39 K. sayılı kararıyla TCK ‘nın 142/1-b madesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından ibaret mahkumiyet kararı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine karşın;bozma sonrası kurulacak hükümde gözetilmesi gereken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine göre, infaz aşamasında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar bakımından bozma öncesi verilen kararda uygulanan Bakırköy 3.Asliye Ceza mahkemesince verilen 2009/725 E. ve 2011/573 K. sayılı kararında belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek TCK’nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde ceza süresi kadar denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine “sanığın İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2009 tarih, 2008/167 E. ve 2009/39 K. sayılı kararıyla mükerrir olduğu anlaşılmakla, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.