YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7135
KARAR NO : 2021/1420
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanmak
Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bulanık ilçesi Belediye Başkan yardımcısı olarak görev yapan sanığın itfaiye araçları ve ekiplerinin lastik yakma olaylarında yeterli güvenlik önlemi alınmadığı gerekçesi ile yangın söndürmeye gitmeyeceği yönündeki talimatı uyarınca 19/03/2011 tarihli lastik yakma olayına yeterli güvenlik önlemi alınmadığına dair ihbar ya da tutanak olmadığı halde itfaiye aracı ve ekiplerinin gönderilmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu aynı Kanun’un 257/2. maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığa ihtaratta bulunulmasına dair karar verilmesi,
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.