YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/95
KARAR NO : 2013/2446
KARAR TARİHİ : 13.02.2013
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili için tahliye talepli olarak başlatılan icra takibine davalı-borçlu tarafından yapılan itiraz üzerine, davacı-alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatı verilmesini istemiştir. mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere Şubat 2011 ay kirasının B.K.nun 88. maddesi uyarınca tahsil edilmiş sayıldığının anlaşılmış olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin 2012 yılı Ocak,Şubat,Mart ve Nisan aylarına ilişkin kira bedeli ile tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasındaki sözleşmeye göre kira bedelinin ÜFE-TÜFE ortalamasına göre arttırılacağının kararlaştırılmış olmasına göre davacının yeni dönem kira bedelini aylık 500-TL dan istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Sözleşmedeki muacceliyet şartına gelince;
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanunu’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanunu’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76’ncı, faize ilişkin 88’nci, temerrüt faizine ilişkin 120’nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138’nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunu’nda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku
tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354’ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.
Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 15. maddesinde “Kira paralarının herhangi birisinin bu sözleşmede belirtilen ait olduğu ayın 1.günü akşamına kadar ödenmemesi durumunda, kira sözleşmesinin süre bitimine kadarki tüm kalan aylara ait kira paraları hiçbir ihtar ve ihbara gerek olmaksızın tamamı muaccel hale gelecektir.” ifadesi ile muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.
Bu durumda takip tarihi olan 02.04.2012 tarihi itibariyle muaccel olan 2012 yılı Ocak, Şubat, Mart ve Nisan ayları kira bedelinin aylık 500-TL den hesap edilerek davalı borçlunun yapmış olduğu ödemeler düşüldükten sonra varsa kalan miktar yönünden itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.