YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/278
KARAR NO : 2021/7863
KARAR TARİHİ : 12.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
UYAP üzerinden yapılan kontrolde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 15/07/2015 tarihli raporuna göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 32/2 maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, TCK ‘nın 116/4, 119/1-c. ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından, 32/1. ve 62/1 maddeleri uyarınca indirim yapılarak 11 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmiş ve mahkeme uygulamasına göre de atılı cezanın TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmemiş ise de; gerçekte alması gereken ceza miktarının 1 yıl 1 ay 10 gün hapis olması gerektiği ve olması gerekenden daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden TCK’nın 53. maddesine ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.