YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22310
KARAR NO : 2012/25898
KARAR TARİHİ : 03.12.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Kasıtlı suçtan mahkümiyeti bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın olay tarihinde müştekinin evinin kapı demirleri ile kapı kilidini kırmak suretiyle içeri girip sanığın suça konu ziynet eşyaları ile birlikte araba anahtarını çaldıktan sonra, dışarıda park halinde bulunan aracı da alıp gitmesi şeklindeki eyleminin, aynı zamanda işlenmiş TCK’nın 142/2-d maddesinde yer alan tek hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, suçun zincirleme işlendiği kabul edilerek TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılması ve TCK’nın 143. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında arttırım yapılması suretiyle belirlenen SONUÇ CEZANIN 3 YIL 6 AY HAPİS CEZASINA İNDİRİLMESİ suretiyle yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.