YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5426
KARAR NO : 2021/22403
KARAR TARİHİ : 09.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarih ve 2017/14-548 (E), 2019/1 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlandırılmasıdır. Bu husus madde gerekçesinde de “Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir.” şeklinde ifade edilmiştir.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla suç her yerde ve zamanda işlenebilir.
Suçun manevi unsuru ise; failin mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmesi ve istemesi, yani genel kasıttır.
Somut olayda sanığın, mağdure Seher’in evinin önünden geçtiği sırada mağdureye “bana bak” diyerek kolundan çekiştirmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminde, mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, mahkemenin kabulünde isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan … vekilinin, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.