Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/392 E. 2013/11072 K. 16.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/392
KARAR NO : 2013/11072
KARAR TARİHİ : 16.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde güneşin saat 19.53’te batıp 05.23’te doğduğu, sanıkların eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde saat 02.00 ile 03.00 arasında işlediği olayın görgü tanığı …’ın beyanı ile sübuta erdiği halde, eylemin gece işlendiğine dair dosya kapsamından delil elde edilemediğinden bahisle, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile sanıkların cezasından artırım yapılmaması,
2- Mağdurun, adli sicil kayıtlarında suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunmayan sanıklardan maddi ve manevi herhangi bir hak talebinin olmadığını beyan etmesi karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c maddesinde belirtilen koşulun gerçekleştiği, suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi imkanının ortadan kalktığı dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, aynı yasanın 231/6-b maddesindeki koşullar da değerlendirilip takdire dayanılmadan, yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.