YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3607
KARAR NO : 2012/27670
KARAR TARİHİ : 18.12.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-d, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararında Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu ve sonuca nasıl ulaşıldığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, kazanın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmemek suretiyle yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması kanuna aykırı;
Kabul ve uygulamaya göre:
1- Sanığın sabit görülen taksirle yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesinde, seçenek cezalardan hapis cezasının alt sınırı 3 ay olduğu halde, hüküm fıkrasında “cezanın asgari haddinden ayrılmayı gerektirir bir neden de bulunmadığı” belirtildikten sonra, temel cezanın 4 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,
2- Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.