YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/944
KARAR NO : 2013/11666
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 25.04.2008 tarihinde yokluğunda verilen karar bildirmiş olduğu adresine 28.06.2008 tarihinde aynı evde birlikte oturduğu kardeşine tebliğ edilmiş ise de; sanık tarafından 29.04.2011 tarihli dilekçe ekinde gönderilen Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2011 tarih ve 2007/513 Esas, 2008/246 sayılı ek kararında sanığın Tuzla Askerlik Şube Başkanlığının 15.04.2011 tarih ve 395/11 sayılı yazısına göre 26.06.2008 tarihinde yoklama kaçağı olarak askere sevkedildiğinin tesbit edildiği anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 21.01.2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın kapıları kilitli park halindeki kamyonun içerisinden içinde para, çeşitli banka ve kredi kartları bulunan cüzdan ile kamyonun yedek anahtarını çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanunun 141/1. maddesi ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 26.12.2007 yerine 27.12.2007 olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş,
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.