YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3449
KARAR NO : 2013/11643
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1, 522/1, 59/2, 81/2. maddeleri gereğince 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Karaburun Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/1998 tarihli ve 1995/41 esas, 1998/21 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun’un 142/1-b, 116/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 25/07/2007 tarihli ve 2007/38-104 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı’nın 21.06.2012 gün ve 2010/10658/37158 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasıın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2013 tarih ve 2012/177167 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, 5377 sayılı Kanun’un 2. maddesiyle 29/06/2005 tarihinde, 5237 sayılı Kanun’un 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, aynı Kanun’un 58/6-8. maddelerinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, hükümlü … hakkında verilip kesinleşen Karaburun Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.07.2007 tarih ve 2007/38-104 esas ve karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendi, Mahkemenin takdiri ve “Tekriri Muhakeme Yasağı” dikkate alınarak;
Mezkûr kararın hüküm bölümünde bulunan “5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına,” ibaresinden sonra gelen ve “4-” no’lu bölümüne kadar olan 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan kısmının, MAHKEME KARARINDAN ÇIKARTILMASINA,
Mahkeme kararındaki DİĞER HUSUSLARIN AYNEN YERİNDE BIRAKILMASINA,
Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.