Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/19434 E. 2012/26372 K. 06.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19434
KARAR NO : 2012/26372
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanıkların, müştekiye ait işyerinin bilirkişi raporuna göre sağlam ve muhkem olan giriş kapı kilidini kırarak hırsızlığa teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, Somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayet kapsamında olmayan aynı Yasanın 116/2, 119/1-c. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilerek, bu suç yönünden 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,
2) Sanıkların eyleminlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 61, 522, ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 116/2, 119/1-c maddeleri de gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri ile denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule Göre;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.