YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16389
KARAR NO : 2012/19927
KARAR TARİHİ : 26.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Olay tarihinde müştekiye ait park halindeki aracın kapılarının hangi yöntemle açıldığına ve ne şekilde çalıştırılarak götürüldüğüne ilişkin herhangi bir tespit yapılmaması karşısında; araç kapılarının kilitli olup olmadığı ve aracın bulunduğu sırada üzerinde anahtar olup olmadığı ile ne şekilde çalıştırıldığı hususlarının müşteki, sanık ve tutanak tanıklarına sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre suçun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Müştekinin aracın kapılarını kilitlediğine dair bir beyanı bulunmaması karşısında, sanığın park halindeki araca tespit edilemeyen bir yöntemle girip çalıştırılarak götürmesi şeklindeki eyleminin TCK’nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Müştekinin ifadesinde aracın saat: 07.30 sıralarında çalındığını farkettiğini beyan etmesi karşısında, suçun gece sayılan zamanda işlendiğine dair deliller gösterilmeden sanık hakkında TCK’nun 143/1. maddesinin uygulanması,
4- TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.