YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3100
KARAR NO : 2012/3964
KARAR TARİHİ : 22.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydına göre mükerrir olduğunun ve TCK’nın 58. maddesine esas oluşturacak en ağır yaptırımı içeren mahkumiyetinin, Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 419-536 sayılı ve 23.12.2004 tarihinde kesinleşen 8 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet olduğunun ve mahkumiyet müddetine göre, 5275 Sayılı CGTİHK’nun 108/2 maddesi gereğince daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması halinde bile sonucun değişmeyeceğinin ve bu hususun infaz aşamasında gözetileceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin tekerrüre esas alınan ilamın ve cezanın süresinin kararda gösterilmemesi yönündeki bozma isteyen düşüncesi benisenmemiştir.
Sanık hakkında gündüz vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Tamamlanmış hırsızlık suçlarında şartları var ise uygulanma imkanı bulunan 5237 Sayılı TCK’nın 145. maddesinin, somut olaya göre teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması ve verilen mahkumiyet kararının mahkemece ertelenmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 Sayılı TCK’nın 53/3. maddesine yanlış anlam verilerek 53/1-c ve e bentlerinde belirtilen haklardan sanığın yoksun bırakılmamasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.