YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20851
KARAR NO : 2012/24856
KARAR TARİHİ : 22.11.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suçun 23/03/2006 – 24/03/2006 tarihleri arasında, tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde işlenmiş olmasına karşın; gerekçeli kararda suç tarihinin, hatalı olarak 12/04/2006 tarihi şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanığın hırsızlık suçunu gece vakti işlediği gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereğince temel ceza üzerinden artırım yapılmışsa da; katılanların … yerini 23/03/2006 günü saat 19:00 sularında kilitleyip, 24/03/2006 günü saat 07:30 sularında yeniden açtıklarında hırsızlık olayını fark ettiklerini belirtmeleri karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince olayın gece vakti gerçekleştiğinin şüpheden arınmış delille ispat edilmeden adı geçen yasanın 143/1. maddesinin uygulanması sureti ile sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi ;
2) 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması ;
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK’nın 53/1. ve 143/1. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki
haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi, sonuç cezanın ise 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.