YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9952
KARAR NO : 2021/16898
KARAR TARİHİ : 18.10.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın temyiz dışı sanıklar … ve … ile birlikte müşteki …’ı tekme ve tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 86/2 maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 1 yıl 7 ay 3 günlük durma süresi de eklendiğinde) 12/08/2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun “birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi”nin suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK’nın 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.