Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/11481 E. 2021/10794 K. 31.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11481
KARAR NO : 2021/10794
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır, sanıkların inşaat halindeki binanın bodrum katındaki kapısı olmayan ve açık olan oda içerisinden suça konu demirleri çalmaları şeklindeki eylemlerinin; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, şikayetçinin kolluktaki ifadesinde ve 10/10/2013 tarihli Taktir Kıymet ve Teslim Tutanağı’nda çalınan 100 kg’lık parça şeklindeki inşaat demirinin yaklaşık 150 TL değerinde olduğunun belirtilmesi nedeniyle çalınan suça konu inşaat demirinin değerinin az olmaması ve Dairemizce de benimsenen … Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanmaması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin … Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 31/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.