YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/32994
KARAR NO : 2021/7451
KARAR TARİHİ : 28.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık

1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu hususu gözetildiğinde, başka suçtan … Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın karar duruşmasına getirtilmediği gibi … sistemi ile duruşmada hazır da edilmeyerek 5271 sayılı CMK’nin 196. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kullanması, yasaya aykırı,
2-)Sanığın, hileli hareketlerle canlı hayvan temin edeceğinden bahisle katılandan 4.500 TL almasına rağmen hayvanları getirmeyerek ortadan kaybolmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; mahkemece sanığın eyleminin TCK’nın 159/1. maddesi kapsamında hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığının kabulü ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, bu suçun oluşabilmesi için sanık ile katılan arasında bir hukuki ilişkinin gerçekte var olması dolandırıcılığın ise bu hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılması gerekmesi karşısında; sanık ile katılan arasında daha öncesinde bir hukuki ilişkinin bulunmaması olay günü canlı hayvanların satışında pazarlık aşamasında katılanın yanında bulunan tanık … ile sanık arasında iddiaya göre daha önceden alışveriş bulunması ve burdaki borca binaen sanığın parayı almasına rağmen hayvanları getirmediğinin belirtilmiş olmasına rağmen sanığın hileli hareketinin katılana yönelik olduğu anlaşlmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde öngörülen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,
3-) Kabule göre de; sanığa yüklenen hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.