YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4472
KARAR NO : 2021/12494
KARAR TARİHİ : 19.10.2021

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, davacı vekilinin de temyize cevap süresi içerisinde katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosya kapsamından, davanın açıldığı … İş Mahkemesince verilen 12.05.2015 tarihli kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22 . Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde, 17.09.2018 gün ve 2015/35746 Esas, 2018/18968 Karar sayılı ilamı ile işçilik alacakları istemli dava ile iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemli davaların tefrik edilmesi yönünden kararın bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece yargılamanın esası hakkında iş bu temyize konu 17.11.2020 tarihli kararın verildiği, yukarıda belirtilen temyiz başvurusu üzerine dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK’nun 373/4 maddesi; ”Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü,
Geçici 3/2 maddesi; “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454’üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.” hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz kanun yoluna başvurusunun karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, İlk derece mahkemesince verilen 12.05.2015 tarihli ilk kararın temyiz incelemesi yapan dairece davaların tefriki yönünden bozulduğu, davanın esası hakkında Yargıtay tarafından bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Bu aşamadan sonra, esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verildiği açıktır.
Aleyhine kanun yoluna gidilen karar 17.11.2020 tarihli, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın esas yönüyle herhangi bir denetimi söz konusu değildir.
Bu itibarla, daha önce esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ”İstinaf” olup, görevli merciinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi olduğu, anlaşıldığından, dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi