YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12457
KARAR NO : 2021/13497
KARAR TARİHİ : 30.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
28.01.2016 tarihli tutanağa göre mağdura ait kamyonun mazot deposunun önünde yaklaşık 10 litre mazotun yola döküldüğünün ve bu sebeple mağdurun tasarruf olanağının kaybolması sonucu eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında mağdura yönelik hırsızlık suçunun tamamlandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Dosya içerisinde sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir tazmin veya iadeye dair herhangi bir tutanağın bulunmadığı ancak, mağdurun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, çalınan tüm mazotun karakolda kendisine iade edildiğini ve herhangi bir zararınını kalmadığını beyan etmesi karşısında, mağdur duruşmaya çağrılıp anılan beyanı da kendisine hatırlatılarak iadenin ne zaman, ne şekilde, kim tarafından gerçekleştirildiği sorularak, sanık tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızai iadenin bulunup bulunmadığının araştırılması, kısmi iadenin bulunması ve mağdurun da gerçekleşen kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunması halinde, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanunun 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.