YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14703
KARAR NO : 2021/14270
KARAR TARİHİ : 15.09.2021

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35/2 ve 116/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/668 esas, 2017/935 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/04/2021 gün ve 3886-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2021 gün ve 2021/46108 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35/2 ve 116/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/668 esas, 2017/935 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanığın Adana Sarıçam Belediyesine ait Anabacı Kadın Sığınma Evi inşaatına girerek alüminyum saç levhaları hırsızlarken teşebbüs aşamasında yakalanması sebebiyle atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
1- Hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede;
Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2016 tarihli ve 2014/33647 esas, 2016/15460 karar sayılı ilamında yer alan, “Mağdura ait inşaat halindeki binadan kolon kablolarının çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı…” şeklindeki açıklama karşısında, somut olayda sanığın hırsızlık eylemine teşebbüs ettiği yerin, 04/10/2017 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağına göre henüz inşaat halinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi yerine. 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesinde,
2- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden yapılan incelemede,
Yine yukarıda belirtilen benzer olayla ilgili Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2016 tarihli bahse konu ilamında yer alan, “Mağdura ait inşaat halindeki binadan hırsızlık yapıldığı anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,” şeklindeki açıklama karşısında, somut olayda inşaat halindeki bahse konu yerde iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Dosya kapsamına göre, suça konu malın 3 katlı inşaatın otomatik kapı ile kapalı zemin katından ve elektrik olmaması nedeniyle otomatik kapı zorlanarak açılıp, çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla (ADANA) 25. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2017 tarihli ve 2017/668 E., 2017/935 K. sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- Hırsızlık olayının gerçekleştirdiği yerin bir inşaat alanı olduğu, bu yerin henüz iş yeri olarak kullanılmadığının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı anlaşılmakla; sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak (ADANA) 25. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2017 tarihli ve 2017/668 E., 2017/935 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanığın BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.