YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7122
KARAR NO : 2012/9223
KARAR TARİHİ : 01.10.2012

Hayâsızca hareketlerde bulunma ve cinsel taciz suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2008 gün ve 2008/549 Esas, 2008/530 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mahallinde mühürlenmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurelerin anlatımları, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya içeriğinden, sanığın cinsel organını çıkartıp her iki mağdureye göstererek “ne kadar güzelsiniz, benimle birlikte olur musunuz?” biçimindeki sözleri sarfetmesi ve oradan kaçmaya çalışan mağdurelerin peşinden bu şekilde takip etmesi eyleminin bir bütün olarak her iki mağdureye karşı tek bir fiille işlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu halde TCK.nın 43. maddesinin uygulanması yerine iki ayrı cinsel taciz suçundan hüküm kurulması ve ayrıca oluşmayan hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan da ve uygulama yeri olmadığı halde TCK.nın 43. maddesi de tatbik edilmek suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan sonuçta iki kez 5 ay 18 gün olarak tayin edilen hapis cezalarına ilişkin kararda CMK.nın 231. maddesi ile diğer suçtan kurulan hükümde uygulanan TCK.nın 51. maddesinin değerlendirmesiz bırakılması,
Sanık hakkında hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK.nın 225/1. yerine 105/1. maddesi gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırılık yapılması,
Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan cezanın ertelenmesine karar verilirken sanığın lehine olarak dayanılan “sanığın şahsi-sosyal ve sabıka durumu”, bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında aleyine kabul edilip CMK.nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.