Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/9995 E. 2013/3423 K. 27.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9995
KARAR NO : 2013/3423
KARAR TARİHİ : 27.03.2013

Basit cinsel saldırı suçundan katılan sanık … ve silahla tehdit suçundan sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; katılan sanık …’in cinsel taciz, sanık …’in basit tehdit suçundan mahkûmiyetlerine dair Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2009 gün ve 2008/407 Esas, 2009/98 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan sanık …, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün ve 2007/3-167 Esas, 2007/222 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Üst Cumhuriyet Savcısının, 04.03.2009 günlü hükmü CMUK.nın 310. maddesinde yer alan bir aylık süre içinde temyiz etmesi gerekirken kanuni süreden sonra 20.04.2009 tarihinde temyiz ettiği ve Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği bu itibarla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan sanık … hakkında basit tehdit suçundan ve katılan sanık … hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz kabiliyeti bulunmadığından, katılan sanık …’in ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 2009/2-43-56 sayılı ilamında açıklandığı üzere; katılan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK.nın 105. maddesi uyarınca hükmolunan 2000,00 TL. adli para cezası kesinlik sınırı içinde ise de; O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi suç vasfına yönelik olduğu, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği gözetilerek incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının katılan sanık … hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurların aşamalardaki çelişkili beyanları, tanıklar …, …, … ve …’ın beyanları ve tüm dosya kapsamından katılan sanık …’in mağdurelere yönelik cinsel taciz içerikli sözler sarf ettiği anlaşılmakla, mahkemenin oluşa uygun kabulü karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.