Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2018/4874 E. 2021/13475 K. 27.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4874
KARAR NO : 2021/13475
KARAR TARİHİ : 27.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : 1-Tefecilik
2-Vergi Usul Kanunu’na aykırılık

A) “Vergi Usul Kanunu’na aykırılık” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesi;
Sanığın “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, birbirine dönüşemeyeceği ve aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi ya da sahte faturaların birden fazla beyannamede kullanılması hâlinde her yıl için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı eleştiri dışında eksiklik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,
B) Tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesi;
Sanığa yüklenen “tefecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesici son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.01.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.