YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5745
KARAR NO : 2012/12411
KARAR TARİHİ : 04.12.2012

KARAR

Nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel istismar suçundan beraatine, tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2007 gün ve 2006/191 Esas, 2007/272 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, yine Dairemizin 2011/9093 Esas sırasında kayıtlı Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2008 gün ve 2006/269 Esas, 2008/14 Karar sayılı dosyası ile bu dosya arasında suçlar ve sanık yönünden fiili, hukuki bağlantı olduğundan birlikte ele alınarak incelenmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan kasıtlı bir suça ilişkin mahkûmiyetlerinin bulunması sebebiyle CMK.nın 231/6-a maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki tehdit suçuna ilişkin bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet …, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar -2-

süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

…