YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22297
KARAR NO : 2013/12106
KARAR TARİHİ : 25.11.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret (iki kez) ve kasten yaralama suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2009 gün ve 2008/531 Esas, 2009/444 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin, Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükümlerin temyizi kabil olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme ilişkin sanığın temyizine gelince;
Oluşa, kabule ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın darp, cebir kullanmak suretiyle mağduru alıkoyduğu olayda, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, kasten yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturacağı gözetilmeksizin bağımsız suç olarak kabulüyle yazılı şekilde ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.