YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8199
KARAR NO : 2012/8137
KARAR TARİHİ : 10.09.2012

Cinsel taciz suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Tekkeköy Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2008 gün ve 2007/119 Esas, 2008/78 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
O Yer Cumhuriyet Savcısının, 04.03.2008 günlü hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık yasal süreden sonra 24.04.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık …’ın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamından cep telefonu ile mağdureye farklı tarihlerde cinsel içerikli mesajlar atmak suretiyle sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu işlediği halde, cezasının 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırılmaması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın  dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında CMK.nın 231. maddesindeki tüm koşulların değerlendirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.