YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21727
KARAR NO : 2013/12381
KARAR TARİHİ : 28.11.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından sanıklar …, … ve … ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in atılı suçlardan beraatine, diğer sanıkların mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2009 gün ve 2007/912 Esas, 2009/429 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan ve Sanık … müdafiin temyizinin sadece vekâlet ücretine yönelik olduğu görülmekle dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanıklar …, …, …, … ve … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerin incelenmesinde;
Sanık … müdafii Av. …’in dosyada vekâletnamesinin bulunmayıp, soruşturma aşamasında baroca atandıktan sonra kovuşturma aşamasında da duruşmaları takip ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki sanık … lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, Adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas mahkûmiyetleri bulunan sanıklar … ve … hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar …, …, …, … ve … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık … hakkında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar müdafılerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar … ve … haklarında eziyet suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;
TCK.nın 96/1. maddesinde tanımlanan eziyet suçunun oluşması için bu fıillerin ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve süreklilik arz eden bir süreç içinde işlenmesi, bu sürekliliğin kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerinde tahrip edici etkilerinin uzun bir süre veya hayat boyu devam edecek nitelikte olması gerektiği, dosya kapsamından sanıkların mağdur …’ı arkadaşlarının yarım kalan dövmelerini tamamlaması için kaldıkları bekar evine davet ettikten sonra mağdur … ile birlikte gelen arkadaşı mağdur … ile sanıklardan … arasında kız arkadaşı meselesi yüzünden tartışma çıktığı, bu tartışma sonucu mağdur …’in evden kaçmasından sonra sanıkların orada bulunan mağdur …’ı darp edip ve kemerle ayaklarını bağlayıp ayaklarına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan kısa bir süre sonra bıraktıkları olayda; eylemlerin niteliği ve süresine nazaran eziyet boyutuna ulaşmadığı, fıillerin kasten yaralama niteliğinde olup, bu yaralanmanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerindeki cebir unsuru olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eziyet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.