YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3070
KARAR NO : 2012/7726
KARAR TARİHİ : 05.07.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2011 gün ve 2010/36 Esas, 2011/77 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanık … müdafii tarafından duruşmalı olarak yapılmasının talep edilmesi üzerine 20.06.2012 çarşamba günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.
Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından … … hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıdaki karar ittihaz olundu.
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece 19 Mayıs Üniversitesi sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 07.01.2010 tarihli rapor yeterli görülmeyip Adli Tıp
Kurumundan mağdurenin ruh sağlığı konusunda rapor alınması cihetine gidilmiş ise de, söz konusu 07.01.2010 tarihli raporda Muhammet ve Samet’in sanığı oldukları her iki olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesine karşın, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29 Eylül 2010 tarihli raporunda, mahkemenin sorusu ile sınırlı olarak, mağdurenin 29.11.2009 tarihinde yani sanık …’in faili bulunduğu ikinci olaya ilişkin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında; bu raporun gerek sanık …’in fiiline ilişkin ilk olaya ait mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda herhangi bir görüş taşımadığı gibi şayet ilk olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığı bozulmuş ise, diğer sanık …’in fail olduğu ikinci olay nedeniyle ruh sağlığının ayrıca bozulmuş olup olmadığı hususu müphem kaldığından Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan bu konularda tamamlayıcı ve açıklayıcı rapor alınarak sonucuna göre sanıklar hakkında 103. maddenin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tayin ve takdiri gerekirken, bu husus yerine getirilmeden eksik araştırma ile sanıkların cezalarının 103/6. maddesi uyarınca arttırılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.