YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12547
KARAR NO : 2013/7503
KARAR TARİHİ : 12.06.2013

Fuhuş suçundan sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2009 gün ve 2009/155 Esas, 2009/240 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa TCK.nın 227/2. maddesi gereğince fuhuş suçundan temel cezanın tayini sırasında gün karşılığı para cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinin dayanağı olan TCK.nın 52/2. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak görülmüş, yine sanık hakkında TCK.nın 51 ve CMK.nın 231. maddelerinin uygulanmama nedenlerinden olan subjektif koşullardan “sanığın suç işleme yönündeki eğilimi, benzer suçlardan ceza mahkemelerinde başka dosyalarının da bulunduğu, suç işlemeyi meslek haline getirdiği” şeklindeki Kanuna uygun somut gerekçesiyle ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu bir kanaatin oluşmadığının belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak, bunun yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.