YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/1176
KARAR NO : 2021/7462
KARAR TARİHİ : 02.12.2021

MAHKEMESİ : … BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 30.12.2020 tarihli ve 2019/1715 Esas, 2020/1486 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal-tescil istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, iddiaların kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davaya konu taşınmazın davalılara mirasbırakandan geçmediği, tenkis talebinde de bulunulmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince kabul edilmiş ve ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın reddine ilişkin yeniden verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK.’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş, 2021 yılı itibarıyla HMK.’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 78.630,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.
Somut olayda, dava konusu taşınmazdaki davalıların 1/2 payının dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 270.000,00TL olup, davacının 1/4 miras payına isabet eden 67.500,00TL’nin, 2021 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Diğer taraftan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yukarıda açıklanan nedenden ötürü temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davalıların temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.