YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15254
KARAR NO : 2013/6112
KARAR TARİHİ : 16.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar … ve …’ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Dikili Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2008 gün ve 2006/69 Esas, 2008/402 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve sanık … tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun her üç mağdura karşı işlendiği anlaşıldığı ve suçun işleniş şekline göre mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, tek suçtan hüküm kurularak sanıklara eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık … hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 2. bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek, Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.1996 gün ve 1996/78 Esas, 1996/190 sayılı kararı ile üç ayrı suçtan tayin olunan 2 yıl 6 ay 24 gün hapis cezasına ilişkin ilamdaki içtima çözülerek, sanığa önceki suçları için hükmedilmiş en ağır ceza olan ve 765 sayılı TCK.nın 493/1, 522, 81/1. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği halde, 765 sayılı TCK.nın 71. maddesi gereğince içtima ettirilmiş hükmün tekerrüre esas alınması,
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyları üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezaların infazlarının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık … hakkındaki tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından “Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 1996/78 Esas – 190 Karar sayılı 16.10.1996 tarihli ilamı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûmiyet uygulandığından” ibaresinin çıkartılarak, yerine “Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.1996 gün ve 1996/78 esas – 190 karar sayılı ilamındaki içtima ettirilmiş hükümlerden en ağırı olan 765 sayılı TCK.nın 493/1, 522/1, 81/1 gereğince hükmedilen 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezasından dolayı” ibaresinin eklenmesi ayrıca her iki sanık yönünden 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkarılarak, yerlerine ”sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.