YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5583
KARAR NO : 2013/20467
KARAR TARİHİ : 26.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, gündüz vakti konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca sanığın hükümlülüğüne esas olan cezalardan en ağırının infaz aşamasında dikkate alınacağının gözetilmemesi suretiyle sanık …’ in, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükümlerinden İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.02.2004 kesinleşme tarihli 2003/770 esas ve 2003/1413 sayılı ilam dosyasındaki 2 yıl 2 ay 12 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde, Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.04.1999 tarihli 1998/672-1999/225 sayılı kararıyla hükmolunan 7 ay 12 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması
2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek

53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.2011 tarih ve 2011/9-88 esas ve 2011/116 karar sayılı içtihadı da gözönüne alınarak hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün de çıkarılarak yerine “Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.02.2004 kesinleşme tarihli 2003/770 esas ve 2003/1413 sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.04.1999 tarihli 1998/672-1999/225 sayılı kararıyla hükmolunan 7 ay 12 gün hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine ” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.