YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5799
KARAR NO : 2012/13194
KARAR TARİHİ : 18.12.2012

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından (3 kez) sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2006 gün ve 2002/520 Esas, 2006/263 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar haklarında yağma suçundan verilen beraat kararlarının temyiz edilmeden kesinleşmiş bulunması karşısında, geçimlerini fuhuş yaparak sağlayan mağdureleri para karşılığında cinsel ilişkiye gireceklerini belirterek alıp … Sitesindeki bir eve götürerek burada iki gün süre ile cebir ve tehditle alıkoymaktan ibaret eylemleri nedeniyle haklarında reşit mağdureleri zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik olmadığı gibi, bu suçtan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nın 429/1 ve 5237 sayılı TCK.nın 109/2-3-5 maddesi hükümleri bir bütün olarak olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar karşılaştırıldığında 765 sayılı TCK hükümlerinin açıkça sanıklar lehine olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususlardan bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında 765 sayılı Kanun hükümleri lehe kabul edilerek bu kanun hükümleri uyarınca ceza tayin edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunması suretiyle karma uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkarılarak yerlerine “sanıkların TCK.nın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.