YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13746
KARAR NO : 2013/2442
KARAR TARİHİ : 11.03.2013
Irza geçme suçlarından (2 kez) sanık …’nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından (iki kez) mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2011 gün ve 2011/168 Esas, 2011/253 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın mağdur …’a yönelik işlediği eylem nedeniyle nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesini ağırlaştırıcı neden olarak kabul eden 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesindeki bu değişiklik 08.07.2005 tarihinde yürürlüğü giren 5377 sayılı Kanun ile maddeye sonradan eklendiğinden sanık aleyhine uygulanamayacağının ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında TCK.nın 01.06.2005 ile 08.07.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki son cümlesi uyarınca her bir fiil için verilecek hapis cezasının 8 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki sanık hakkında TCK.nın 103/3-4, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümden çıkartılmasına, mahkemenin uyguladığı artırım oranları da nazara alınarak yerine “TCK.nın 103/2. maddesi ile belirlenen 8 yıl hapis cezasının 103/4. madde uyarınca 1/2 oranında artırılarak sanığın 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı nedeniyle cezasının 31/3. madde uyarınca 1/2 oranında indirelerek 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ceza miktarı nedeniyle 31/3. maddenin 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki son cümlesinin uygulanmasına yer olmadığına ve cezasının 62. madde uyarınca da 1/6 oranında indirilerek sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanığın mağdur …’a yönelik işlediği eylem nedeniyle nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Suç tarihinde 17 yaş içerisinde olan sanığa isnat edilen ırza geçme suçunun zamanaşımı süresi bakımından lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 103/2-4. maddesindeki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve aynı Kanunun 66/1c-2. maddesi uyarınca 13 yıl 4 aylık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 19.09.1993’ten itibaren ilk kez mahkûmiyetine karar verilen 21.10.2011 tarihine kadar zamanaşımını kesen bir işlem olmaksızın bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.