YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3315
KARAR NO : 2012/7784
KARAR TARİHİ : 06.07.2012

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçmeye eksik teşebbüs suçlarından sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gebze Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 2006/65 Esas, 2006/466 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkındaki cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca kamu hizmetlerinden yasaklılık tedbirine hükmedilmemesi bu husus infazda nazara alınacağından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Irza geçmeye eksik teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi hükmü de gözetilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.