Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2021/6623 E. 2021/14653 K. 23.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/6623
KARAR NO : 2021/14653
KARAR TARİHİ : 23.11.2021

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
No : 2019/1267-2021/463
İlk Derece
Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı fer-i müdahil Kurum ve davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince feri müdahil vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer-i müdahil Kurum ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
I-İSTEM
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, … ve Münire Dalaman’a ait ev iş yerinde 20.11.2006-14.08.2017 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II-CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, davacı ile davalıların kapı komşusu olduğunu, birbirlerinin evine teklifsiz girebilecek durumda olduklarını, davacının herhangi bir işinin olmadığını, davacının sık sık davalıların evine gelip birçok konuda yardımcı olduğunu bu yardımın iş hukuku ile ilgili olmayarak komşuluk ile ilgili olduğunu, Münire’nin 2013 yılında vefat ettiğini, ölümden 1-1,5 sene kadar önce bakıma muhtaç hale geldiği için davacının gündelikçi olarak çalıştığını, İsmail’in helalleşmek için davacıya 5.000 TL. verdiğini, 20.04.2017 tarihinden önceki 2-3 sene davacının haftanın 2-3/4 günü temizlik, yemek yapma gibi gündelik işlerde çalıştığını, davacının iş kanunu hükümlerine tabi kesintisiz çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Feri Müdahil SGK cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süreye maruz kaldığını, davacının davalı gösterilen iş yerinden çalışmasının rastlanmadığını, kurum kayıtlarına intikal etmeyen çalışmanın yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III-MAHKEME KARARI
A-İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk derece Mahkemesi’nce, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacının davalı iş yerine 20/11/2006-19/04/2013 tarihleri arasında toplam 2.310 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 2.310 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine,
Davacının davalı iş yerinde 04/07/2013-14/08/2017 tarihleri arasında toplam 1.480 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 1.478 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.
B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Feri müdahil vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.
IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:
Davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf gerekçlerini tekrarla, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.
V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
Eldeki dosyada; İlk Derece Mahkemesinin 08/11/2018 tarihli ve 2017/377 Esas ve 2018/513 Karar sayılı gerekçeli kararının davalılar vekiline 20/02/2019 tarihinde tebliğ edildiği, davalılar vekilinin 25/02/2019 tarihinde istinaf harç ve masraflarını yatırarak istinaf başvurusunda bulunduğu, ancak Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf talebi incelenmeksizin sadece feri müdahil Kurum vekilinin istinaf istemi hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.
Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
O halde, davalılar ve fer-i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin kararı bozulmalıdır.
SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.