Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/4391 E. 2012/9962 K. 15.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4391
KARAR NO : 2012/9962
KARAR TARİHİ : 15.10.2012

Irza geçmeye teşebbüs suçlarından (2 kez) sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ve şikâyetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2007 gün ve 2005/280 Esas, 2007/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurelerin aşamalarda değişmeyen samimi anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde yürüyüş yapmakta olan mağdurelerin yanlarına gelen sanığın bir şeyler söyleyerek onları takip etmeye başladığı, bir süre sonra yolun ilerisinde tenha bir yere geldiklerinde hiçbirşey söylemeden mağdure Ulyana’nın üzerine atlayarak onu yere yatırıp elini eteğinin altına sokarak mağdurenin kilodunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi ve diğer mağdure Oksana’nın da sanığı tutup geriye doğru çekmesi nedeniyle bunu başaramadığı ve sanığın kendisini çeken mağdure Oksana ile birlikte sırtüstü yere düştüğü, bunun üzerine sanığın bu defada yerdeki mağdure Oksana’nın eteğini kaldırıp kilodunu çıkarmaya çalıştığı ancak bu kezde mağdure Ulyana’nın sanığı tutup çektiği ve ikisinin yere düştükleri, sanığın mağdure Ulyana’ya yine aynı eylemini tekrarladığı, mağdurenin ise kilodunu tutarak buna engel olduğu, mağdurelerin etkin direnmesi ve olaylar sırasında yüksek sesle bağırmaları nedeniyle sanığın yakalanacağı korkusuyla eylemlerini tamamlayamadan kaçması şeklinde sübut bulan eylemlerinin iki mağdureye yönelik ırza geçmeye teşebbüs suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.