Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/9849 E. 2012/2383 K. 29.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9849
KARAR NO : 2012/2383
KARAR TARİHİ : 29.02.2012

Cinsel taciz suçundan sanık … ve hakaret suçundan sanık …
…’nın yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Serik Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.07.2008 gün ve 2007/288 Esas, 2008/428 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanık …’in bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdureye yönelik eylemlerini değişik zamanlarda birden çok defa gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan sanık … hakkında cinsel taciz suçundan tayin edilen 2 ay hapis cezasının TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda müştekilerin dosyaya yansıyan maddi zararlarının bulunmadığı gözetilmekle CMK.nın 231. maddesindeki diğer şartlar da değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan müştekilerin zararlarının giderilmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.